Μεταγραμμένο από τη σάρωση της δημοσιευμένης σελίδας (το γράμμα δεν υπάρχει σε κείμενο στα e-mail).
Κύριε διευθυντά
Ο «Φιλίστωρ» συχνά μας ξαφνιάζει με τις ετεροχρονισμένες αλλά πάντα ενδιαφέρουσες πληροφορίες που μεταφέρει: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ δημοσίευσε μανιφέστο εν τω οποίω ανακοινεί την απόφαση της διοικητικής επιτροπής του δημοκρατικού Λαϊκού κόμματος όπως υποστηρίξη μεταξύ των ανεξαρτήτων βουλευτών την εκλογή πολιτών ανηκόντων εις τας μειονότητας … ανά εις εις βιλαέτιον. Ο βουλευτής Κωνσταντινουπόλεως θα είναι Έλλην. Το σύνολον των βουλευτών ανέρχεται εις 399 εξ ων 15 θα είναι γυναίκες» (Φιλίστωρ για το φ. 4-2-1935). Βρισκόμαστε στο κλίμα της «Συνθήκης Φιλίας» που υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη οι Βενιζέλος και Ατατούρκ το 1930. Οι γυναίκες στην Τουρκία απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι το 1930. Οι Ελληνίδες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν, και όχι του εκλέγεσθαι, το 1930 μόνο για δημοτικές εκλογές. Ψήφισαν πρώτη φορά το 1934 υπό τον όρο να γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή και να έχουν συμπληρωμένη ηλικία 30 ετών. Αλλά τότε, πού να βρεις γυναίκα με απολυτήριο δημοτικού και να δηλώνει ηλικία άνω των 30 ετών! Τελικά, ψήφισαν στις αναπληρωματικές εκλογές, 18 Ιανουαρίου 1953. Είχαν προηγηθεί γενικές εκλογές με το πλειοψηφικό σύστημα, και όταν κενώθηκε μία θέση στη Θεσσαλονίκη, έλλειψει αναπληρωματικού, προκηρύχθηκαν εκλογές για μία θέση. Ήταν τρεις υποψήφιοι: Ελένη Σκούρα του Ελληνικού Συναγερμού (Παπάγου). Η Βιργινία Ζάννα των κεντρώων και της Αριστεράς, ο Γιάννης Πασαλίδης, ο πρόεδρος της ΕΔΑ, ιατρός γυναικολόγος. Σε ερώτηση δημοσιογράφου: «Κύριε πρόεδρε, πώς αισθάνεστε με δύο γυναίκες αντιπάλους;». «Μα δύο γυναίκες αντιπάλοι χρειάζονται ένα γυναικολόγο!». Εξέλεγη η Ελένη Σκούρα και ήταν η πρώτη γυναίκα στην ελληνική Βουλή. Τελικά οι γυναίκες ψήφισαν στις γενικές εκλογές 29 Φεβρουαρίου 1956. Οπότε βγήκε η Λίνα Τσαλδάρη, χήρα του Παναγή. Ήταν και η πρώτη υπουργός.
ΙΟΡΔΑΝΗΣ Β. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Πρώην Γυμνασιάρχης
